Ter gedachtenis aan onze lieve Zus
|
Zwijgzaam stil en zonder vragen wilde jij de ziekte dragen Jij vocht met al je levens kracht voor elke nieuwe dag en nacht Zo ben jij langzaam moegestreden uit ons midden weg gegleden En na een dappere maar ongelijke strijd heeft de Heer je uit dit lijden bevrijdt De Heer heeft vol liefde Zijn armen geopend Hij heeft je geroepen: 'Kind, nu is het tijd voor wat je gelovend, volhardend en hopend Zo graag wou ontvangen: de Kroon na de strijdt. Kom binnen, je plaats is bereid, en Ik wacht, nu mag je ontwaken uit 't zwart van de nacht! En Hij, Die vol van liefde Zijn kind heeft ontvangen, kent ook ons verdriet, ons gemis, onze pijn; Hij troost ons en zegt': 'Ik zal blijven verlangen tot al Mijn geliefden bij Mij zullen zijn; het duurt niet zo lang meer, dan vier Ik het feest met wie tot het einde toe trouw is geweest!'
Geen vaarwel, Maar tot ziens lieve zus! Je zal voor altijd in ons hart zijn.
Lieverd: we missen je zo,
je Broers en Zussen.
|
|
Jezus zeide tot haar :
Ik ben de opstanding en het
leven;
wie in Mij gelooft, zal leven,
ook al is hij gestorven,
en een ieder, die leeft en in
Mij gelooft,
zal in eeuwigheid niet sterven;
gelooft gij dat?
Johannes 11 : 25-26
|
